Specyficzne trudności w uczeniu się występują u kilkunastu procent dzieci. Tych uczniów, którzy pomimo prawidłowego rozwoju umysłowego i zapewnienia im właściwych warunków do zdobywania wiedzy osiągają niepowodzenia w nauce.
Specyficzne trudności w uczeniu się są konsekwencją zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych i ich integracji. W zależności od rodzaju określamy je odrębnymi nazwami:
Dysleksja
specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu. Dziecko przejawia trudności mimo że jest dzieckiem rozwijającym się prawidłowo a poziom jego inteligencji jest co najmniej przeciętny. Problem ten dotyczy ok. 15% uczniów w szkołach.
Dysgrafia
całkowita lub częściowa utrata umiejętności poprawnego graficznie pisma. Pismo dziecka jest praktycznie nieczytelne dla osób postronnych a często i dla samego dziecka. Litery różnią się wielkością , odstępami , a zapis nie mieści się w liniaturze.
Dysortografia
specyficzne zaburzenie objawiające się popełnianiem dużej ilości błędów ortograficznych pomimo znajomości zasad pisowni. Problem dotyczy również słów które brzmią w wymowie inaczej niż je zapisujemy. Często dysortografia łączy się w dysleksją lub dysgrafią.
Dyskalkulia
specyficzne trudności w nauce matematyki.
Specyficzne trudności w uczeniu się nie są chorobą, nie można wyleczyć tych zaburzeń. Można natomiast znacznie złagodzić skutki ich występowania poprzez dostosowanie procesu edukacji do możliwości psychofizycznych ucznia. Dokumentem zobowiązującym szkołę do takich działań jest opinia poradni psychologiczno – pedagogicznej.
Nasza poradnia, jako jedna z nielicznych w Poznaniu posiada uprawnienia i narzędzia do diagnozowania wszystkich wyżej wymienionych zaburzeń i wydawania w tych sprawach opinii, mających pełną moc prawną.
